ريسمان كيهاني

نظريه ديگري كه از آن براي امكان سفر در زمان استفاده شده است،

 انگاره ريسمان‌هاي كيهاني (يا تارهاي كيهاني يا نوارهاي كيهاني) است

 كه توسط "جي ريچارد گات" فيزيكدان دانشگاه پرينستون در سال 1991 ارائه شد.

اين نوارها همان‌طور كه از اسمشان پيداست،

 رشته‌هايي هستند كه در ابتداي شكل‌گيري كيهان به‌وجود آمدند.

اين رشته‌ها ممكن است در تمام طول كيهان زير فشار بسيار زياد

به‌طور خطي قرار داشته باشند.

اين رشته‌هاي كيهاني با اندازه‌اي كوچك‌تر از اتم،

نيروي گرانشي بسيار زيادي بر روي اشياي گذرنده از نزديكشان ايجاد مي‌كنند.

 اشياي متصل شده به يك رشته كيهاني قادرند با سرعت غير قابل‌باوري حركت كند.

 اين سرعت اعجاب‌آور، به خاطر نيروي گرانشي هنگفت تارها است

كه فضا ـ زمان را از شكل انداخته و به نوعي تاب مي‌دهند.

 با نزديك كردن دو رشته به هم، يا يك رشته به يك سياه‌چاله،

 ممكن است به اندازه كافي فضا ـ زمان خم شود كه منحني‌هاي نزديك

از لحاظ زماني تشكيل شوند كه مي‌توان آنها را براي سفر در زمان مورد استفاده قرار داد.

يك فضاپيما با استفاده از گرانش ايجاد شده توسط دو رشته كيهاني،

يا يك رشته و يك سياه‌چاله، مي‌تواند به يك ماشين زمان براي سفر به گذشته تبديل شود.

 براي اين كار، فضاپيما بايد به دور رشتة كيهاني گردش كند.

 به‌هر حال در رابطه با عدم وجود يا وجود و شكل اين تارها، گمانه‌زني‌هاي فراواني وجود دارد.

گات خود بر اين باور است كه براي رفتن به يك سال عقب‌تر،

 به حلقه‌‌هاي از تارهاي كيهاني كه نصف جرم ـ انرژي كل كهكشان است نياز خواهد بود.